Εύγε!

Είτε μας αρέσει, είτε όχι, είτε μας ξινίζει ή μας γλυκίζει, τόσο οι «Εφιάλτες», όσο και οι «Τυφλοί τα τ’ ώτα τον τε νουν τα τ’ όμματ’ ει», υπάρχουν και κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Όπως αυτοί που έγδαραν ζωντανή την Υπατία, που κατέσφαξαν κατά χιλιάδες τους Έλληνες, που έκλεισαν την ακαδημία του Πλάτωνα, που ακύρωσαν τους Ολυμπιακούς για 1.500 χρόνια, που κατεδάφισαν την Ολυμπία, τους Δελφούς και τον Παρθενώνα, και κάθε άρπαγας Ελγίνος!
Εάν λοιπόν κάποιος νιώθει την ανάγκη να ταυτίζει εαυτόν με τα καταγραφόμενα, συνειδησιακά τοποθετείται, εκεί που ταιριάζει.
Τα γραπτά μνημεία όμως, αυτό αποδεικνύουν, ότι εδώ υπάρχει θέμα, υφίστανται τεκμήρια που αν κανείς, από την μια ταυτίζεται με αυτά και από την άλλη τα αρνείται, ή τα ωραιοποιεί, χαρακτηρίζει αυτόματα μόνο τον εαυτό του. Διότι κανείς δεν προσδιόρισε προσωπικά και δεν χρεώνει σε κάποιον τις ατασθαλίες της ιουδαϊκής μυθολογίας που κάποιοι τις αποδέχτηκαν και με αυτές καταστρέφουν επί χιλιετίες, ότι σημαντικό κατάφερε η ανθρωπότητα, δια του Ελληνικού τρόπου σκέψης ζωής και συμπεριφοράς, τον Ελληνισμό, Εύγε λοιπόν στους αδαείς!

Σχετικό με την Μαριγούλα, από το ευαγγέλιο του Ματθαίου, α΄ 20, για όσους φυσικά έχουν διαβάσει, έστω μερικές σειρές, χωρίς αναμασήματα!
«ΤΟΥ δε Ιησού Χριστού η γέννησις ούτω ήτο, αφού ηραβονίσθη η μήτηρ αυτού Μαρία μετά του Ιωσήφ, πριν συνέλθουσιν, ευρέθη εν γαστρί, έχουσα εκ πνεύματος αγίου. Ιωσήφ δε ο ανήρ αυτής δίκαιος ων, και μη θέλων να θεατρίση αυτήν ηθέλησε να απολύση αυτήν κρυφίως. Ένώ δε αυτός διελογίσθη ταύτα, ιδού άγγελος Κυρίου εφάνη κατ΄όναρ εις αυτόν, λέγων, Ιωσήφ, υιέ του Δαβίδ, μη φοβηθής να παραλάβεις Μαρίαν την γυναίκα σου, διότι το εν αυτή γεννηθέν είναι εκ πνεύματος αγίου» Βοήθειά σας!

Δεν θα δικαιολογήσω τον Πανελλήνιο εφόσον θεωρείς προσβλητική την έκφρασή του για τα πιστεύω σου, η οποία ωστόσο είναι βέβαιο ότι δεν είχε ως αποδέκτη εσένα προσωπικά. Θα την αιτιολογήσω όμως και ίσως την αιτιολογήσεις κι εσύ αν σκεφτείς ότι τα πιστεύω του κάθε Έλληνα όπως ο Πανελλήνιος, καθυβρίζονται καθημερινά από τον επισημότερο εκφραστή της χριστ. θρησκείας: από την ίδια την Εκκλησία της Ελλάδος –και όχι μόνον. Γαλουχηθήκαμε όλοι και μεγαλώσαμε σε ένα περιβάλλον (σχολικό, κοινωνικό) όπου μαθαίναμε ότι π.χ. οι αρχαίοι Έλληνες ήταν «ειδωλολάτρες». Η δε λέξη «ειδωλολάτρης», εκτός από το ψευδές του πράγματος, εκφερόταν και συνεχίζει να εκφέρεται ως μομφή για τους προγόνους μας.

Αν έχεις συνηθίσει τόσο πολύ αυτή την έκφραση («ειδωλολάτρες») από την συνεχή επανάληψή της ώστε να μην καταλαβαίνεις πόσο προσβλητική είναι, τότε κάνεις λάθος. Διότι δεν εξαντλείται απλώς στην καθύβριση των προγόνων μας αλλά περιλαμβάνει και τους χιλιάδες σημερινούς συμπατριώτες μας που προβάλλουν και αναδεικνύουν το ελληνικό πνεύμα και τις ελληνικές αξίες. Μην ξεχνάς ότι το συνέδριο που διοργανώθηκε από την εκκλησία στην Θεσσαλονίκη πριν λίγα χρόνια είχε τον τίτλο «Φαινόμενα Νεοειδωλολατρίας» όπου «νεοειδωλολάτρες» αποκαλούνταν όσοι σαν τον Πανελλήνιο ή εμένα ή τόσους άλλους ασχολούμαστε με την ανάδειξη του ελληνικού πνεύματος.

Δεν θα σου περνούσε βέβαια ποτέ απ’ το μυαλό να διαμαρτυρηθείς για την εξύβριση τόσων χιλιάδων ανθρώπων ως «νεοειδωλολάτρες». Πρέπει να γνωρίζεις όμως ότι η δράση γεννά αντίδραση. Όσο συνεχίζουν να καθυβρίζονται σε κάθε ευκαιρία οι αρχαίοι Έλληνες ως «ειδωλολάτρες» και οι σημερινοί ως «νεοειδωλολάτρες», κανένας οπαδός ή πιστός της χριστ. θρησκείας δεν έχει το ηθικό δικαίωμα να διαμαρτύρεται για την αντίδραση που γεννά αυτή η πρακτική. Διότι όταν η ίδια η εκκλησία, τα βιβλία της, τα σχολικά εγχειρίδια των θρησκευτικών, οι θεολόγοι της και οι οπαδοί της συνεχίζουν να προσβάλλουν βάναυσα και τους αρχαίους προγόνους και τους σημερινούς Έλληνες με αντίστοιχες εκφράσεις, φυσικό κι επόμενο δεν είναι το να περιμένουν και την ανάλογη αντίδραση στις προσβολές; Όσο συνεχίζουν να το πράττουν λοιπόν, προσβάλλοντας βάναυσα τα πιστεύω των άλλων, δεν νομίζω ότι έχουν κανένα απολύτως δικαίωμα να διαμαρτύρονται.

ΦΙΛΕ ΚΑΛΛΙΜΑΧΕ,ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΩΣ ΜΑΡΙΓΟΥΛΑ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΧΟΛΙΑ ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΕΧΩ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΤΟΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΩ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΑΣΤΕΙΟ!
ΓΙΑΤΙ ΜΙΛΑΕΙ ΕΤΣΙ?ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΒΑΛΕΙ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΚΑΠΟΙΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.ΦΑΙΝΕΤΕ ΚΑΛΛΙΜΑΧΕ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΣΟΒΑΡΟΣ ΕΔΩΜΕΣΑ
ΜΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΖΗΤΗΣΩ ΣΥΓΝΩΜΗ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ?
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΖΕΙ ΣΕ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟ ΣΥΜΠΑΝ.ΤΙ ΝΑ ΠΩ?
ΚΡΙΜΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΠΟΙΟΙ ΚΑΙ ΜΙΛΑΝΕ.ΑΣ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΟΤΙ ΘΕΛΕΙ Ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ.ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΤΟ ΔΙΟΧΕΤΕΥΕΙ ΣΤΟ ΔΙΑΔΥΚΤΙΟ ,ΝΑ ΠΡΟΣΒΑΛΕΙ ΤΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΕΝΩ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΩΣ ΘΡΑΣΥΔΕΙΛΟΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΩΝΥΜΙΑ ΕΝΟΣ ΜΠΛΟΓΚ?
ΜΑ ΤΙ ΑΣΤΕΙΟ ΑΝΘΡΩΠΑΡΙΟ!

ΕΧΩ ΑΔΙΚΟ ΚΑΛΛΙΜΑΧΕ?

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ

Σχετικά με την προβολή του καθένα, σαν πιο: λόγιος, ξύπνιος, αλάθητος, μέχρι και σοφός. Χωρίς εσωτερική δύναμη κρίσης των λεγομένων. Διότι, οι πράξεις δεν συνάδουν με την λογική που μανιωδώς προτάσσει, όπως:
1. Ενώ προεκλογικά ακούει από τους αυτούς υποψήφιους, τις ίδιες υποσχέσεις, τους επιλέγει πάλη για να συνεχίσουν την ταλαιπωρία του. Συνήθως, παραπονούμενος για τους άλλους, ποτέ για την επιλογή του!
2. Δεν μελετά το περιεχόμενο του δόγματος, ή παράταξης που υπηρετεί, προσδοκώντας να υλοποιηθούν ασυζητητί, οι ευσεβείς πόθοι που ονειρεύεται!
3. Αποδέχεται σαν αληθινές τις «θεόπνευστες» διδασκαλίες, χωρίς να τις έχει διαβάσει. Φτάνει που, έστω, του υπόσχονται μεταθανάτια συνέχεια!
4. Κι ενώ, ο θεός που δοξάζει, με μια λέξη φτιάχνει κόσμους ολάκερους, δεν πλάθει και μια σύντροφο να γεννά τα παιδιά του, σαν κοινωνικό παράδειγμα. Αντίθετα αναρτεί εντολές όπως, «μη μοιχεύσεις» κι εγγαστρώνει Μαριγούλες για να φέρει τον κανακάρη του στη γη, σαν δάσκαλος που δίδασκε. . .!
5. Και ενώ κανένας ιστορικός δεν καταγράφει την «θεογέννηση», οι διαφημιστικές παραστάσεις επαναλαμβάνονται πυρετωδώς, για να παραμείνει η ανθρωπότητα υποταγμένη, σαν ποίμνιο στον δεσπότη του!
6. Παράλληλα, ενώ ο προβαλλόμενος θεός, σαν πανάγαθος πατέρας παντοκράτορας, διαλαλεί «ειρήνη υμήν», αδιαφορεί για τα «παιδιά του» που αλληλοσφάζονται σαν κοτόπουλα στον βωμό εξουσίας των εκπροσώπων του!
«Μακάριοι οι φτωχοί τω πνεύματι, κληρονόμοι της βασιλείας των ουρανών»!

Υ.Γ.: Ίσως θα έπρεπε να σε γοητεύει αυτός ο «συνασπισμός», όπως τον λές… Πολύ απλά, γιατί είναι από τις σπάνιες φορές (και, μάλιστα, σε τόσο πολύ σοβαρά θέματα) που οι Έλληνες αποδεικνύονται ενωμένοι…

Ζήτω το Φώς! Ζήτω η Αρετή!

Μάλλον δεν έχεις επίγνωση του τι γράφεις!

Επειδή ενδέχεται να κοίταξες βιαστικά τα κείμενα και άρα να σχημάτισες επιπόλαια γνώμη, σου ξαναδίνω την ευκαιρία να διαβάσεις προσεκτικότερα τι έγραψα για τον Ντοστογιέφσκι. Ειδάλλως θα σχηματίσω την εντύπωση ότι συνειδητά διαστρεβλώνεις τα γραπτά μου χάριν εντυπώσεων, κάτι που δεν τιμά καθόλου έναν φιλόλογο αλλά αντίθετα, τον καθιστά χαμερπή και άρα ανάξιο να ξανασχοληθεί κανείς σοβαρά μαζί του.
Κανένας δεν έγραψε εδώ μέσα ούτε μια προσβλητική αράδα για τον Ντοστογιέφσκι του οποίου το έργο μόνο σε ηλιθίους (σαν τον τίτλο του μυθιστορήματός του) δεν είναι γνωστό. Όπως, μόνο σε ηλιθίους ταιριάζει να κλείνουν σφαλιστά τα μάτια και να αρνούνται να δουν τις αγωνίες ή τις ιδεοληψίες που ταλανίζουν κάποιον άνθρωπο, μόνο και μόνο επειδή τυγχάνει μεγάλος λογοτέχνης.
Αν βέβαια ως φιλόλογος εσύ, δεν έχεις ιδέα για τις μεταφυσικές ανησυχίες και τις προσωπικές αγωνίες του Ντοστογιέφσκι που τον οδήγησαν στην ιδεοληψία του πανσλαβισμού (όπως π.χ. οι μεταφυσικές ανησυχίες και οι προσωπικές αγωνίες του Καζαντζάκη τον οδήγησαν σε άλλες μεταφυσικές και ιδεοληπτικές διαδρομές κι όπως έχει συμβεί σε δεκάδες λογοτέχνες αυτών των αναστημάτων), τότε αναρωτιέμαι… τι σόι «φιλόλογος» είσαι; Έκανες κοπάνες απ’ τα μαθήματα; Ποιοι είναι αυτοί που έδωσαν πτυχίο φιλολόγου σε έναν άσχετο και ανίδεο που αγνοεί στοιχειώδη πράγματα για έναν συγγραφέα αυτού του μεγέθους; Θυμώνω, όχι γιατί διαστρεβλώνεις αυτά που έγραψα, αλλά γιατί αν επιμένεις σ’ αυτό, αναρωτιέται κανείς για το επίπεδο των «πτυχιουχων» φιλολογίας στη χώρα μας!

Δεν θα σχολιάσω καθόλου τις αναφορές σου σε Πλατωνιστές, Επικούρειους, Κυνικούς κλπ που έγραψαν σ’ αυτό το ιστολόγιο και όλοι καταφέρονται κατά του χριστιανισμού. Αν ακόμη δεν έχεις καταλάβει ότι ο χριστιανισμός πολέμησε και κυνήγησε άγρια όλες αυτές τις σχολές και παραδόσεις, εξοντώνοντας τους εκπροσώπους τους και τους μαθητές τους, το συμπέρασμα είναι ίδιο με το παραπάνω: Αναρωτιέται κανείς με απορία για το επίπεδο των «πτυχιουχων» φιλολογίας στη χώρα μας!

Ποιος σου είπε ότι «κανένας φιλόσοφος δεν αποδεχόταν το 12θεο»; Μάλλον το επίπεδο των «σπουδών» σου ήταν τέτοιο ώστε δεν έχεις ακούσει ποτέ το ότι π.χ. ο Επίκουρος πρόκρινε τη συμμετοχή της σχολής του σε όλες τις εκδηλώσεις δημόσιας λατρείας στους βωμούς του 12θεου. Όσο για τον «σεβασμό» σου για τα «διδάγματα της αρχαίας ελληνικής σκέψης», θα προτιμούσα από έναν φιλόλογο όχι τις ρητορικές κορώνες σαν κι αυτήν, αλλά την πραγματική ενασχόλησή του με την αρχαία ελληνική σκέψη. Ώστε ν’ αποκτήσει πραγματική εικόνα για την αρχαία ελληνική σκέψη κι όχι να πετάει απλώς ρητορείες για δήθεν «σεβασμό» της, τρέφοντας απόλυτη άγνοια για το τι πράγμα μιλάει.

Επειδή λέγονται πολλές ανευθυνότητες περί θεοτήτων, αγάπης ειρήνης βοηθείας προστασίας και ότι άλλο ευχαριστεί τον καθένα, θα διατυπωθούν τα εξής:
1.Ο ορισμός του θεού είναι Ελληνικός, και σημαίνει, ο θεών, ελέγχων, κατευθύνων, και ρυθμίζων τα πάντα, εξ ου και το «πανταχού παρών».
2. Το πρώτο πράγμα που θεοποιήθηκε από τους στοχαστές φιλοσόφους, ήταν η Γαία, πιο πριν υπήρχαν μόνον μάντες, προφήτες, και μάγοι.
3. Ανάγκη του ανθρώπου να επινοήσει τους θεούς, ήταν η ζωική ανασφάλεια, που προκύπτει από τον ορατό σκληρό και αναπόφευκτο θάνατο.
4. Κανείς ποτέ και πουθενά δεν συναπαντήθηκε με κάποιον θεό, διότι, όλοι τους είναι αποκυήματα αναγκών, αβεβαιότητας και φαντασιώσεων.
5. Όλοι οι άλλοι θεοί, έπονται της Γαίας και του Ουρανού, είτε σαν απόγονοι, είτε ως αντιγραφές, απομιμήσεις και πλαστογραφίες.
6. Το ίδιο φυσικά συμβαίνει και με τους θεούς της ανατολής, του χριστιανισμού, και του μωαμεθανισμού, των οποίων κανένα πρόσωπο δεν είναι ούτε ιστορικό, ούτε πραγματικό.
Διότι, τα ιστορικά πρόσωπα, έχουν ταυτότητα, έχουν δηλαδή καταγεγραμμένη ημερομηνία γεννήσεως από την ιστορία. Της οποίας η εγκυρότητα, απαιτεί κάποιες προϋποθέσεις που είναι, χρόνος, τόπος και πρόσωπα. Διαφορετικά είναι ιστορήματα, διηγήσεις, διηγήματα, μυθιστορίες και παραμύθια. ΠΕΡΙΚΛΗΣ