Ω Αντιόπη μου καλή
σε βλέπω παθιασμένη
και μες σε σύγχυση πολλή
βαθειά φουρτουνιασμένη

Αμνήμονα με θεωρρείς
πως τάχα ‘χω ξεχάσει
προγόνους κι Ήρωες γλυκείς
κι έχω χολή χορτάσει

υπενθυμίζεις και ρητά
όπως το “ξειν αγγέλειν”
και όποιος λες αυτά ξεχνά
δεν είναι πλέον Έλλην

αλλά δεν βλέπ’ απάντηση
για το εικοσιένα
κι αν Τον Χριστό λατρεύανε
κι εκείνοι σαν και μένα

κι ούτε θυμάσαι βέβαια
το ένδοξο Σαράντα
που τον φασίστα Ιταλό
τον κάναμε στην μπάντα

και είχαν οι παππούδες μας
στον κόρφο με λατρεία
το φυλαχτό με τον σταυρό
κι όχι κάποιο του Δία….

Άμα θα πρόσεξες μωρούς,
εσάς ονοματίζω
κι όχι τους πρόγονους εκειούς
που λες εγώ πως βρίζω

κι αν κάποιος είν Αμνήμονας,
ευθύς θ’ ανακαλύψεις
σε ποιον Θεό βαπτίστηκες….
ρώτα μα μην το κρύψεις

κι ομοίως τα αδέρφια σου
και οι γονείς σου ίδια
και οι παππούδες σου να δεις,
ποιανών ξεχνάς γονίδια

κι υπέρ βωμών κι εστιών
όσ’ έχουν πολεμήσει,
μες τους αιώνες πως εσύ
λες λάθος είχαν κρίση,

αφού λατρεύανε Χριστό
και με το λάβαρό Του
Τον Τίμιό Του Τον Σταυρό
λυτρώναν τον λαό Του

και Έλληνες δεν θεωρείς,
αυτούς που δώσαν αίμα,
να σαι εσύ ελεύθερη,
πες μου αν είναι ψέμα…..

Γιατί καλέ μου διάλεξες
για όνομα το Μνήμων;
Άλλαξ’ το καλύτερα
και κάνε το Αμνήμων

Αμνήμων λέγεται αυτός
που η μνήμη του εχάθη,
που των Ελλήνων ξέχασε
το κλέος και τα πάθη.

Τ’ αγάλματα και τους ναούς
Θεών τε και Ηρώων
με πλήθος Δελφικών ρητών
ως και βωμών πατρώων

οι Έλληνες ήταν αυτοί
που τα φιλοτεχνήσαν
που εν σοφία διέδωσαν
και τα δημιουργήσαν.

Αφού εσύ τους πρόγονους
χυδαία εξυβρίζεις
τους λες «μωρούς» σε δίστιχα
και τους εξευτελίζεις

κι αφού με λόγια βάναυσα
τους καθυβρίζεις πλέρια
λέγοντας πως «υψώνανε
σε κούφιους γύψους χέρια»

Πώς θεωρείσαι Έλληνας;
Ποιο μίσος σε αγγίζει;
Πώς γίνετ’ ένας Έλληνας
τους πρόγονους να βρίζει;

Κι όταν αυτούς που άδολα
τ’ αρχαίο κλέος θάλλουν
που μ’ έργα και με διάρκεια
τολμούν να το προβάλλουν

εσύ χωρίς ίχνος αιδούς
αναίτια τους προγκίζεις
τους λοιδορείς με προσβολές
και τους προπηλακίζεις

Πώς θεωρείσαι Έλληνας;
Γιατί τοσούτο μένος;
Πού είν’ η υπερηφάνεια σου
για των Ελλήνων γένος;

Η μνήμη σου, Αμνήμονα
αν κάποτε επιστρέψει
για την αρχαία την ψυχή
που σου ’χουνε διαστρέψει

και αν την αντιπάθεια σου
μπορείς να εξαλείψεις,
τότε ίσως νοιώσεις Έλληνας
χωρίς να νιώθεις τύψεις.

Τον φθόνο σου, Αμνήμονα
αν θα περιορίσεις
και την αρχαία θέαση
μπορέσεις να εκτιμήσεις

ώστε να την αποδεχθείς
με τα σεβάσματά της
κατανοώντας την ψυχή
και τα σοφά ρητά της

όπως το «Μέτρον άριστον»
μα και τις επικλήσεις,
το «επαινείτε αρετήν»,
τις θείες προσφωνήσεις,

το «υπέρ βωμών και εστιών»
και το «Ω ξειν, αγγέλλειν»
τότε μπορεί, Αμνήμονα,
να ξαναγίνεις Έλλην!

Σαλτάρατε μου φαίνεται
και χάσατε την μπάλα
καθώς μυαλό δεν έμεινε
για σκέψη ούτε στάλα

και στήνεται αγάλματα
του Δία και της Ήρας,
καθώς υψώνεται μωροί,
προς γύψους κούφιους….χείρας….

Κι αν είστε Έλληνες εσείς,
εμάς τι θεωρείτε;
Πως κάτι άλλο είμαστε;
Κοπιάστε να μας πείτε….

Κι αυτοί που μας λευτέρωσαν
μη λέγαν για τον Δία;
Ή για Χριστού μη λέγανε
την πίστη την Αγία;

Καλό ξενύχτωμα φτωχοί,
καλή ξελευθερία,
που μόνοι σας φορέσατε,
πλάνης ζουρλομανδύα…..